“พึ่งอันประเสริฐ”
“ความเกิดมีแล้ว ความแก่ ความตายมันก็มีอยู่ ไม่มีใครพ้นความตาย ตายก็ตายเต็มแผ่นดินอยู่ เกิดก็เกิดเต็มแผ่นดิน เกิดแล้วตาย ตายแล้วเกิดอยู่นี้แหละ สัจธรรมข้อนี้ใครๆ ก็พ้นไปไม่ได้ นั่งอยู่ก็ตาย นอนอยู่ก็ตาย กินอยู่ก็ตาย ไม่กิน ... ก็ตาย เจ็บป่วยก็ตาย ไม่เจ็บป่วยก็ตายได้ ความตายมีอยู่ทุกฐานะสถานที่ ความเกิด ความแก่ ความเจ็บ ความตายมันครอบงำเราอยู่ทุกเมื่อ เราต้องการที่พึ่งอันประเสริฐไว้เสียบัดนี้ แต่ยังมีชีวิตอยู่อย่างนี้ ยังแข็งแรงอยู่อย่างนี้ ถ้าร่างกาย จิตใจมันไม่อำนวย แล้วจะไป คิดถึงอะไร จะไปยึดถือทำอะไร เป็นที่พึ่งมันยาก”
หลวงปู่แหวน สุจิณโณ
“ความเกิดมีแล้ว ความแก่ ความตายมันก็มีอยู่ ไม่มีใครพ้นความตาย ตายก็ตายเต็มแผ่นดินอยู่ เกิดก็เกิดเต็มแผ่นดิน เกิดแล้วตาย ตายแล้วเกิดอยู่นี้แหละ สัจธรรมข้อนี้ใครๆ ก็พ้นไปไม่ได้ นั่งอยู่ก็ตาย นอนอยู่ก็ตาย กินอยู่ก็ตาย ไม่กิน ... ก็ตาย เจ็บป่วยก็ตาย ไม่เจ็บป่วยก็ตายได้ ความตายมีอยู่ทุกฐานะสถานที่ ความเกิด ความแก่ ความเจ็บ ความตายมันครอบงำเราอยู่ทุกเมื่อ เราต้องการที่พึ่งอันประเสริฐไว้เสียบัดนี้ แต่ยังมีชีวิตอยู่อย่างนี้ ยังแข็งแรงอยู่อย่างนี้ ถ้าร่างกาย จิตใจมันไม่อำนวย แล้วจะไป คิดถึงอะไร จะไปยึดถือทำอะไร เป็นที่พึ่งมันยาก”
หลวงปู่แหวน สุจิณโณ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น