ความเป็นศีล
"เมื่อจักถือศีลก็ไม่ต้องไปที่ไหนอื่น
ถือที่กาย วาจา จิตนี้แหละ วัดก็ดี ป่าก็ดี
เป็นอุปกรณ์ที่ให้ความสะดวกแก่การถือเท่านั้น
เพราะฉะนั้น
เมื่อหวังจะถือให้สะดวก จึงสมควรไปวัด เข้าป่า
หรือสถานที่อันสมควรอื่นๆ พระพุทธเจ้าทรงแสดงศีลเป็นคำสอน ศีลคือปกติ กาย วาจา และจิต
ถ้าปล่อยกาย วาจา จิตให้ผิดปกติแม้จะรับสิกขาบท ๕ ข้อก็ตาม ถ้าไม่ปฏิบัติตามสิกขาบทก็ถือศีลไม่ได้
เพราะสิกขาบทหยาบกว่าศีล เมื่อ...ทำดีอย่างหยาบๆ ยังไม่ได้ แล้วจะทำดีอย่างละเอียดได้อย่างไร
การรับศีลนั้น แม้จะเป็นการรับจากพระภิกษุ แต่ถ้าเป็นการรับเพียงด้วยปาก ใจไม่ได้คิดงดเว้นอะไร
ก็ไม่เกิดเป็นศีลไดั ตรงกันข้าม ถึงแม้มิได้รับศีลจากพระภิกษุแต่มีใจงดเว้น ก็เกิดเป็นศีลได้"
สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น