ขอนไม้ลอยน้ำ

บทกลอนปริศนาธรรม เรื่อง เซนกับขอนไม้ลอยน้ำ   ขอนไม้ลอยไปตามแม่น้ำ หากติดฝั่งแม่น้ำ ซ้ายหรือขวา ขอนไม้ที่ติดฝั่งแล้วย่อมดำเนินต่อไปไม่ได้ แล้วขอนไม้นั้น จะลอยน้ำออกสู่ทะเลได้อย่างไร   ขอนไม้ที่ลอยน้ำอยู่ไม่เข้าฝั่งซ้ายหรือขวา ไม่นิยมขั้วบวกหรือลบ ดีหรือเลว ถูกหรือผิด เป็นขอนไม้ที่ลอยอยู่แต่กลางสายน้ำเท่านั้น แม้ไม่ได้ออกแรงอะไรเลย ย่อมออกสู่ทะเลได้   วิถีจิตก็เช่นเดียวกับขอนไม้นั้น เพื่อไม่ติดทั้งฝั่งซ้ายและขวาแล้ว คือ ดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติ ให้วิบากกรรมทั้งดีและชั่วชำระไปเอง   จิตที่ดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติ มีวิบากกรรมดีและชั่วขับดันชำระไป ไม่ก่อกรรมออกแรงด้วยอุปทานต่างๆ ย่อมดำเนินทางตรงไม่ติดฝั่งซ้ายและขวา   เมื่อขอนไม้ยังลอยอยู่ในน้ำไม่ออกสู่ทะเล ย่อมไม่มั่นใจได้ว่าจะออกสู่ทะเลได้หรือไม่ เมื่อขอนไม้ลอยอยู่ปากอ่าวแล้ว จึงมั่นใจได้ ว่าตรงสู่ทางหลุดพ้น ออกสู่ทะเลแน่นอน   วิถีจิตก็เป็นเช่นนั้น เมื่อยังไม่เห็นทะเล ก็ไม่มั่นใจ เมื่อยังไม่เข้าสู่ภาวะนิโรธได้ ก็ไม่ตรงนิพพาน แม้เดินทางสายกลางมาโดยตลอดก็ตาม ดังนี้ จึงต้องรอให้วิบากต่างๆ ที่บดบังหมดสิ้นไป   วิบากต่างๆ ที่บดบัง อุปมาดั่งคุ้มน้ำที่โค้งไปมา เมื่อหมดสิ้นโค้งน้ำแล้ว มีแต่ทางน้ำทอดตรงสู่ทะเล ย่อมเห็นทะเลอยู่ไกลๆ นั่นแหละ อุปมาคือ นิโรธ จะถึงนิโรธได้ ต้องชำระวิบากกรรมที่บดบังให้หมดก่อน   สายน้ำที่ขับดันให้ขอนไม้ไหลไปนั้นอุปมาดั่งกิเลสและทุกข์ ที่คอยหนุนเนื่องเชื่อมโยงขับดันอยู่ตลอดเวลา ขาดซึ่งกิเลสและทุกข์แล้ว จิตก็ไม่ตรงอริยสัจ องค์ประกอบต่างๆ เหล่านี้ มีอยู่เองแล้วตามธรรมชาติ   ปล่อยขอนไม้ให้ล่องลอยไปตามธรรมชาติ ไม่ติดทั้งฝั่งซ้ายและขวาให้ได้ก่อน จึงเป็นทางตรง สายกลางสู่ทางหลุดพ้น ถึงวาระเมื่อใด พระรัตนตรัยย่อมปรากฏเอง  http://www.oknation.net/blog/print.php?id=609249